تاریخچه فواره های نور

باغ‌های کلاسیک چینی به طبیعت احترام می‌گذارند، تلاش می‌کنند زیبا، آرام و پر از جذابیت وحشی باشند. از نظر مدیریت آب باغ، بر بازتولید هنری حالت های آب طبیعی تأکید می شود. کاربردهای کمی برای فواره هایی که آب پویا مصنوعی ایجاد می کنند وجود دارد. رکوردهای «هانشو· دیانژی»: در هانشانگ لینیوان امکاناتی مانند «آب رودخانه به هم می‌خورد، اژدهای برنزی آب می‌ریزد، و جاودانه برنزی فنجانی برای دریافت آب و شرط‌بندی در دست دارد» وجود دارد. "جیا شی تان لو" گزارش می دهد: "در حوضچه سوپ امپراتوری کاخ Huaqing در سلسله تانگ دو نیلوفر سنگی سفید وجود داشت. چشمه از دهانه کوزه بیرون می زند و روی نیلوفر سفید می پاشد." برخی از آب‌نماها تا به امروز حفظ شده‌اند، مانند آب تف هوانگلونگ در هانگژو در دوره چونیو از سلسله سانگ جنوبی (1241-1252). در قرن هجدهم، فواره هایی به سبک غربی در سال 1747 به چین معرفی شدند و توسط امپراتور کیانلونگ در کاخ تابستانی قدیمی ساخته شدند. سه فواره اصلی وجود دارد: "Xie Qiqu"، "Haiyan Hayan" و "Da Shui Fa". ده سگ برنزی در استخر مرکزی "دا شویی فا" وجود دارد. آنها رگبارهای رپید را از دهان خود مستقیماً به سمت گوزن مسی شلیک می کنند که به آن "سگ های شکار در تعقیب گوزن" می گویند. ". در "تالار هایان" مجسمه هایی از "دوازده علامت زودیاک" وجود دارد که ردای آرهات بر تن دارند. هر علامت زودیاک می تواند برای تشخیص زمان آب بپاشد. می‌چرخد و بالا می‌آید تا آب سطح بالایی را تشکیل دهد، که هر ساعت (معادل دو ساعت) کنترل می‌شود. در سال‌های اخیر، با توسعه مدرن‌سازی شهری، چین به‌طور متوالی فواره‌های کنترل‌شده با زمان، فواره‌های کنترل‌شده با صدای رنگی، فواره‌های متحرک و فواره‌های موزیکال با کنترل میکروکامپیوتر را در باغ Shuangxiu، پارک معبد بهشت ​​و میدان‌های شهری در پکن ساخته است.